The Land of Fire, en hoe Marije gedeporteerd werd uit Azerbeidzjan

Een bezoekje aan Baku voelt af en toe als een uitstapje aan de 22ste eeuw. Het beste wat oliegeld kan kopen leidt tot interactieve displays waar de meeste westerse musea een puntje aan kunnen zuigen en digitale projecties waarvan ik nog niet wist dat ze al mogelijk waren. Boven Baku torenen de Flame Towers uit, die ’s nachts oplichten in realistische vlammen, gigantische voetballers of een wapperende Azerbeidjaanse vlag.

Baku Flame Towers

Baku Flame Towers

Heel Baku is voorzien van enkelbrekend hoge stoepranden zodat de Maserati’s en Landrovers van de oliegelddynastieën de stoep aanvegende, in schort gehulde baboesjka’s niet van de sokken kunnen rijden. En alles, maar dan werkelijk alles, is hier vernoemd naar oud-president (& oud-KGBer) Heydar Aliyev; straten, boulevards, centra, pleinen, musea, parken en natuurlijk het vliegveld. Maar goed, de man heeft dan ook 23 jaar over het land geregeerd, daar staat blijkbaar wat tegenover. Zijn kleindochter heeft hier een voorbeeld aan genomen, want zij staat namelijk, aanzienlijk gephotoshopt, op alle plastic zakken.

Continue reading

Ben ik de enige?

In een gesprek met een van mijn beste vriendinnen had ik de naam van haar studie compleet verkeerd, iets waar ik me 14 jaar later nog steeds voor geneer. Bij een andere vriend was ik in de tijd dat er heel veel mensen om mij heen afstudeerden even vergeten dat hij inmiddels ook tot die groep behoorde. En onlangs kwam ik erachter dat een goede vriendin niet in Tilburg, maar in Breda bleek te wonen, wat ik toch zou moeten weten aangezien ik haar daar heb opgezocht.

Studies, banen, relaties, verhuisbewegingen, het leven is gevuld met feiten. En sinds een paar jaar komen er steeds meer feiten bij om te onthouden; er zijn namelijk in mijn nabije omgeving de laatste drie jaar 19 kinderen geboren, en daar heb ik de kinderen van directe collega’s nog niet eens in meegenomen. Dat zijn heel wat namen en leeftijden waar ik me in kan vergissen. Gelukkig wordt het mij af en toe wat makkelijker gemaakt met onthouden. Zo ken ik inmiddels de baby’s Lucas, Luka, Loek, Quinn en Quin.

top-250-populairste-babynamen-2009

Continue reading

Bloggen voor beginners

4.000 Euro krijgt blogster Negin Mirsalehi voor elke gesponsorde foto die ze op Instagram post. Wil je dit ook? Volg dan deze simpele stappen: Stap 1: Wees bloedmooi. Stap 2: Doe elke dag een andere, hippe outfit aan. Stap 3: Post er foto’s van op je Instagram account. En vergeet niet om eerst 2 maanden lang op de bank elke avond urenlang zoveel mogelijk mensen te volgen op fotosite Instagram, zodat men jou terugvolgt. Nadat Negin genoeg volgers had begon ze met haar eigen blog, precies het omgekeerde van wat de doorsnee blogger doet, maar een superslimme zet die voor een toestroom aan lezers zorgde en haar nu reisjes naar China en Milaan oplevert.

Ook Anne de Buck van LittleBlackBook zag een gat in de markt en recenseerde consequent, avond na avond, een nieuw restaurant in de hoofdstad totdat zowel haar blog, Instagram, Facebook, Pinterest, Twitter, YouTube en Google+ genoeg bekendheid hadden en ze nu haar geld verdient met promotieacties voor Starbucks en CheapTickets en haar vakanties betaalde persreizen zijn geworden. Deze meiden zijn de Bill Gates van dit decennium, hebben gezien waar het grote geld te verdienen is en zijn daar met een goed uitgewerkt plan en hard werken voor gegaan.

Blogging

Waar Bill Gates is, is Steve Jobs niet ver te zoeken, en zo is daar Pewdiepie, een Zweedse videoblogger die videospelletjes recenseert, daar 3 a 4 miljoen per jaar mee binnenhaalt en de straat niet hoeft aan te raken vanwege alle tienermeisjes die zich voor zijn voeten hebben geworpen. Vijf kwellende minuten op Youtube later is mij duidelijk dat deze vloekende, slecht Engels sprekende maker van hyperactieve, bloed onder de nagels weghalende filmpjes een klantenbasis van 30 miljoen tieners heeft die blijkbaar nog niet genoeg impulsen krijgen uit het dagelijks leven. En volgers, dat is waar het om gaat in deze wereld.

Continue reading

Georgië en Armenië

Op vakantie zijn er vijf dingen belangrijk:
1. Hebben ze daar een beetje ok eten?
2. Hoe zijn de mensen?
3. Met wat voor taal moet je uit de voeten?
4. Wat valt er te zien?
5. Hoe staat het met het vervoer?
Daarom hierbij Georgië en Armenië, in vijf categorieën:
Kazbegi - Georgie

Kazbegi – Georgie

Eten:

De Churchkhela. Ook wel bekend onder de naam “Georgian Snickers”. Walnoten gehuld in wat ik alleen kan beschrijven als biologisch afbreekbaar plastic en een Churchkhela vertoont een verdachte gelijkenis met het eindresultaat van een lang constipatietraject. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het ons de hele week heeft gekost voordat we een Georgiër aantroffen die een Georgische Snicker at. Georgiërs specialiseren zich verder in Katchapuri, “kaastaarten”, verschillende variaties op het thema deeg+kaas. Ook eet men graag Kinkalis, in bouillon gekookte miniatuur bapao’s. Eigenlijk is het meestal toch te warm om te eten. Gelukkig is wijn in Georgië volksdrank nummer 1, en onze taxichauffeur in Tbilisi stopt dan ook even om zijn zelfgestookte wijn te laten proeven uit een colafles in de kofferbak.
Georgische snickers

Georgische Snickers

Continue reading

IJs voor ontbijt

Marijeblogt eet tegenwoordig ijs voor ontbijt. Romig, zoet, zelfgemaakt ijs. Met de paaseitjes en Koningsdagbiertjes net achter de kiezen is het natuurlijk oppassen met wat je allemaal naar binnen stopt, maar deze schijnbaar ongezonde gewoonte wordt mogelijk gemaakt door de drie prinsesjes: Yoghurt, Banaan en Blender.

IJs!

Continue reading