Postduif

Nou kan ik natuurlijk weer een verhaal gaan ophangen over hoe je in het zwembad de Chinezen net zo hard hoort rochelen als op straat. Of over de bijtende kou in Beijing en mijn plannen om te kijken of ik bij het Zomerpaleis kan gaan schaatsen. Maar wat ik eigenlijk wil vertellen is dat ik 18 januari weer in Nederland zal zijn. 5 Januari verruil ik China voor Cambodja al waarna de KLM 2 weken later mij via Bangkok weer naar huis zal brengen. Terug in dit theater, na een afwezigheid van anderhalf jaar. Tot gauw!

Uw verslaggever ter plaatse

Lang leve de indoctrinatie door de regering! Ik ben in China nog nooit zo beleefd bejegend als nu ten tijde van de Olympische Spelen. Heeft dit iets te maken met de richtlijnen voor “omgaan met buitenlanders” die de overheid heeft uitgedeeld? Deuren die normaal achter konten dichtvallen worden nu opengehouden, bij het uit de lift stappen wordt mij vriendelijk kenbaar gemaakt dat ik dit als eerste mag doen en bij een bezoekje aan de bank wordt het witte gezichtje meteen naar de balie geleid, in plaats van een nummertje te moeten trekken en een half uur te wachten.

Continue reading

Pre-Olympisch Beijing

Groot was mijn verbazing maandag toen de hele omgeving van mijn kantoorgebouw (niet toevallig gelegen op een strategische locatie in Beijing) van puinveld en krottenwoningen was omgetoverd in park. Compleet met bomen en bloemperken. En dan hebben we het over een gebied van ongeveer vier voetbalvelden. In twee weken! Zal dit na de Spelen weer tot puin vervallen en het gras verdorren? Op straat zie je nu ook de vrijwilligers die de verwachte instroom aan buitenlanders moeten helpen hier hun weg te vinden. De strepen op de weg hebben een likje verf gekregen, overal staan nieuwe verkeersborden en de verkeersregelaars hebben sinds kort vrolijk gekleurde vlaggetjes. De enige manier om niet elke 10 seconden het Olympische Spelen logo of “Beijing 2008” te zien is met je ogen dicht fietsen. De lucht lijkt zelfs wat schoner, maar wie het wil nazoeken ten tijde van de Spelen verwijs ik door naar www.beijingairquality.cn.

Continue reading

Vervuiling

Fietsen is gezonder dan in een taxi zitten. De grotere hoeveelheid Beijingse lucht die ingeademd wordt schijnt te worden gecompenseerd door de fysieke inspanning. Daarnaast gaat het sneller, want je staat nooit in de file. Al meerdere malen heb ik meegemaakt dat een ritje van 15 minuten tijdens de spits tot bijna een uur werd uitgerekt. De uitlaatgassen die door de ventilatie naar binnen kruipen geven je langzaam maar zeker een zeurende hoofdpijn. Met lenzen in fietsen is vragen om moeilijkheden, ook bij bewolkt weer moet ik wel een zonnebril op om al het stof en zand uit mijn ogen te houden.

Continue reading

Bezoek

En de vakantie zit er weer op helaas. Op vakantie in eigen land kon je het eigenlijk wel noemen. Ook al woon ik hier dan al misschien 8 maanden, ik had de meeste toeristische attracties van Beijing nog steeds niet bewonderd. Dus vakantie én bezoek uit Holland was een mooie gelegenheid om dat te doen.

Continue reading