Uitersten

Er is een klasse in dit land die te beklagen is; de rijke klasse die door de crisis het zich niet meer kan veroorloven om naar een groter huis te verhuizen. De Washington Diplomat doet tips aan de hand voor deze vervelende situatie: knap je huis op! Met een bankstel van een paar duizend dollar, een home entertainment center, een mengeling van klassieke en moderne kunst en een compleet nieuwe keuken voel je je weer helemaal thuis in je villa.

Continue reading

Vertwijfeling alom

“Stuff your face with value” staat er boven de afbeelding van twee uitpuilende burrito’s waar de kaas in stromen vanaf sijpelt. Dat volproppen een marketingterm kan zijn was mij nog niet bekend. Ik gok dat de rijkere klassen van deze aanbieding geen gebruik maken, aangezien de meeste Dior-vrouwtjes die ik hier op hun Jimmy Choo’s voorbij zie trippelen een treffende gelijkenis vertonen met een uitgerekte tienjarige.

Amerikanen lijken te zijn onderverdeeld in twee uitersten als het op eten aankomt; zoveel mogelijk, of zo gezond mogelijk. En dat is dan een gezond waar je vraagtekens bij kan plaatsen. Toen ik laatst mijn pak basmatirijst wat beter bekeek bleek daar, en ik citeer; niacine (B3), ijzer orthofosfaat, thiamine mononitraat (B1) en foliumzuur in te zitten. Onopgemerkt worden mij hier dus grote hoeveelheden vitamines door de strot geduwd. Hoe verstoord is het voedingspatroon van een bevolking als zelfs iets op het oog zo natuurlijks als rijst moet worden volgestopt met essentiële vitaminen en mineralen?

Continue reading

Uw verslaggever ter plaatse

Lang leve de indoctrinatie door de regering! Ik ben in China nog nooit zo beleefd bejegend als nu ten tijde van de Olympische Spelen. Heeft dit iets te maken met de richtlijnen voor “omgaan met buitenlanders” die de overheid heeft uitgedeeld? Deuren die normaal achter konten dichtvallen worden nu opengehouden, bij het uit de lift stappen wordt mij vriendelijk kenbaar gemaakt dat ik dit als eerste mag doen en bij een bezoekje aan de bank wordt het witte gezichtje meteen naar de balie geleid, in plaats van een nummertje te moeten trekken en een half uur te wachten.

Continue reading

Nacht overdag

Doe je ogen dicht. Richt je blik naar de hemel. Open je ogen en in plaats van een helverlichte blauwe lucht met een felle zon hangt er een stralend zwart hemellichaam. Sterren vlak er naast twinkelen lustig, de hemel is roze gekleurd en het licht heeft een diepe gele kleur aangenomen. Onder je voeten knarsen de stenen van de rotswoestijn, die kilometers doorgolft totdat hij in de verte in bergen overgaat. Voor die 1 minuut en 56 seconden op een andere planeet wil ik wel 3000 km reizen.

Continue reading

Pre-Olympisch Beijing

Groot was mijn verbazing maandag toen de hele omgeving van mijn kantoorgebouw (niet toevallig gelegen op een strategische locatie in Beijing) van puinveld en krottenwoningen was omgetoverd in park. Compleet met bomen en bloemperken. En dan hebben we het over een gebied van ongeveer vier voetbalvelden. In twee weken! Zal dit na de Spelen weer tot puin vervallen en het gras verdorren? Op straat zie je nu ook de vrijwilligers die de verwachte instroom aan buitenlanders moeten helpen hier hun weg te vinden. De strepen op de weg hebben een likje verf gekregen, overal staan nieuwe verkeersborden en de verkeersregelaars hebben sinds kort vrolijk gekleurde vlaggetjes. De enige manier om niet elke 10 seconden het Olympische Spelen logo of “Beijing 2008” te zien is met je ogen dicht fietsen. De lucht lijkt zelfs wat schoner, maar wie het wil nazoeken ten tijde van de Spelen verwijs ik door naar www.beijingairquality.cn.

Continue reading