Ierland – To be, or not to be?

Al 31 jaar wordt deze geboren en getogen Drent met regelmaat meegedeeld dat ze er toch echt meer Iers dan Nederlands uitziet. Dus toen ik voor het eerst van mijn leven besloot naar Ierland te gaan verwachtte ik dat toch wel undercover als local te kunnen doen.

Eenmaal geland in het land van de groene heuvels kwam ik erachter dat daar helemaal niets van klopt. De volgende zinnen hoort u in de zalvende klanken van David Attenborough:  Het aantal roodharigen bleek erg tegen te vallen, ik telde slechts 34 natuurlijke roodharigen terwijl ik mij een dag lang in een grote mensenmassa ophield. Het grootste deel van de bevolking is getooid met donkerbruin of zwart haar. Daarnaast lijkt men de haren niet snel rood te verven, maar eerder zwart, waarmee een lichte afkeur van rood haar ten toon gespreid lijkt te worden.

Pint O'Guinness

Continue reading

Apart

Midden in DC grijnst het drie meter hoge gezicht van Ahmadinejad me aan vanaf een voorbij rijdende bus. Even dacht ik aan een promotieactie van de Iraanse ambassade om de publieke opinie wat bij te stellen, maar bij nadere inspectie bleek het te gaan om een aanklacht tegen de hoeveelheid oliedollars die de VS uitgeeft. Sommige dingen zijn gewoon anders in dit land.

Continue reading

VS of China?

Tussen de grootste kapitalistische en communistische grootmacht op de wereld zijn er vreemd genoeg de nodige gelijkenissen. Zo hebben beide de decoratieve kwaliteiten van boerenkool gerealiseerd in openbare bloemperkjes.

En net als in China is het water hier niet te drinken, al valt er met een filter vaak nog wat van te maken.
In China heb ik mij vaak verwonderd over hoeveel vrouwen daar pantysokjes dragen in open schoenen. Ik heb er zelfs foto’s van. Maar in de VS lopen ze ook doodleuk met witte opgetrokken sportsokken onder een korte broek. Ook andere delen van het lichaam worden op aparte manieren geëtaleerd aan beide kanten van de planeet. In het Oosten had je de man-kini, het optrekken van een T-shirt zodat de blote (mannen)buik kan afkoelen. Maar hier voert men dat idee nog wat extremer door; langs de Washington Mall joggende mannen doen dat vaak in hun blote (bezwete en soms zwaar behaarde) bovenlichaam.

Continue reading

Vertwijfeling alom

“Stuff your face with value” staat er boven de afbeelding van twee uitpuilende burrito’s waar de kaas in stromen vanaf sijpelt. Dat volproppen een marketingterm kan zijn was mij nog niet bekend. Ik gok dat de rijkere klassen van deze aanbieding geen gebruik maken, aangezien de meeste Dior-vrouwtjes die ik hier op hun Jimmy Choo’s voorbij zie trippelen een treffende gelijkenis vertonen met een uitgerekte tienjarige.

Amerikanen lijken te zijn onderverdeeld in twee uitersten als het op eten aankomt; zoveel mogelijk, of zo gezond mogelijk. En dat is dan een gezond waar je vraagtekens bij kan plaatsen. Toen ik laatst mijn pak basmatirijst wat beter bekeek bleek daar, en ik citeer; niacine (B3), ijzer orthofosfaat, thiamine mononitraat (B1) en foliumzuur in te zitten. Onopgemerkt worden mij hier dus grote hoeveelheden vitamines door de strot geduwd. Hoe verstoord is het voedingspatroon van een bevolking als zelfs iets op het oog zo natuurlijks als rijst moet worden volgestopt met essentiële vitaminen en mineralen?

Continue reading

Ach, China

Ik wil naar een land waar ik niet eerst mijn stoel schoon hoef te maken voordat ik erop kan zitten vanwege al het vuil dat er in één nacht op is neergedaald. Een land waar de taxi’s niet ruiken naar de knoflook die de chauffeur die ochtend geconsumeerd heeft. Waar een gesprek niet klinkt als een wedstrijdje afsnauwen, waar alles wat gemeenschappelijk aangeraakt wordt niet vet vet vet is. Waar geen tafels op scheenbeenhoogte worden gefabriceerd, waar mensen kijken voordat ze de straat over lopen, dezelfde 5 reclames niet een jaar lang de enige op tv zijn, waar sproeten mooi zijn en waar eten niet samengevat kan worden met de algemene beschrijving “prut”.

Continue reading