Japan – Maryokan

Ik ben van plan een Japans hotel, een ryokan, te openen. Dit om alle briljante gemakken en vindingen waar je in Japan tegenaan loopt op een juiste manier te etaleren. Zo heeft mijn ryokan om te beginnen verwarmde toiletbrillen. Dat klinkt als een overbodige luxe, maar in een land waar de temperaturen in de winter net als in Nederland ook niet al te hoog zijn is dit iets waar je verbazingwekkend snel niet meer zonder kan. Om bij toiletgemakken te blijven; Japan heeft toiletpapierhouders ontwikkeld die met een simpele klikbeweging gevuld en geleegd kunnen worden, en vervolgens dit patent voor de rest van de wereld verborgen weten te houden. En ook aan de moeders onder ons is gedacht; niks is zo onhandig als je baby vast moeten houden terwijl je op de WC zit (neem ik aan), dus die stop je in het babyzitje waar de meeste Japanse WCs mee zijn uitgerust.

Japanshotel

Continue reading

De rust en kalmte die China heet

Ik kan me voorstellen dat dit een enigszins verwarrende titel is voor iedereen die ook maar een beetje mijn weblog bijhoudt, maar toch is het zo. In China word je of heel rustig, of gek.
Neem bijvoorbeeld de bus. Deze rijdt niet op een vaste dienstregeling maar komt gewoon langs op het moment dat ie langskomt. Dat is volkomen onvoorspelbaar met als gevolg dat je je nooit hoeft te haasten. Je hoeft niet persé op een vaste tijd je laptop uit te zetten of vanwege een last minute telefoontje een stuk te rennen, dat heeft allemaal toch geen zin. Ook bij de bushalte is er geen frustratie. Bus net gemist? Geen idee! Is ie te laat? Geen idee! Fantastisch.

Continue reading

Chinese entertainment

Uitgaan doe je voor je plezier. In Nederland dan. In China heb ik daar ernstig mijn twijfels over. Zeker in de nachtclub waar ik van het weekend belandde. Een donker hol te bereiken via een naar pis stinkende trap, dat met chagrijnig voor zich uistarende Chinezen, een muziekrepertoire dat twee jaar achter ligt op Europa, een fakkelzwaaiende, enigszins oversekste negroide jongen als entertainment, een sjofele eigenaar die volgens mijn vrienden aan mensenhandel doet en een lichtkrant waarop een van de boodschappen begon met “AK-47” en eindigde met “280 Yuan” meer leek op een schilderij van Hieronymus Bosch dan een uitgaansgelegenheid.

Continue reading

In de achterlanden van China

Een voor een draaien de schotels voor mijn neus langs. Eerst staart het afgehakte hoofd van een kip mij vol afgrijzen aan, vervolgens gaapt een verder volledig ontlede vis onverschillig over zijn lot. Dan komen de poten van de kip voorbij, wel met de nageltjes netjes eraf geknipt. De volgende schaal is bedekt met opengewerkte zeesterren. Voor de nieuwsgierigen: van binnen zijn ze groen. Zal het iemand verwonderen dat de maaltijden niet het meest optimale moment waren van de afgelopen field trip? Maar ik zit hier nu inmiddels 3 maanden, dus ik was enigszins voorbereid. En in mijn koffer zat dan ook normaal voedsel, waar ik mij op stortte op het moment dat ik de hotelkamerdeur achter mij dichttrok.
Continue reading

Stukje natuurschoon in China

Gisteren heb ik een bezoekje gebracht aan Noorwegen. In China dan. Op 2 uur reisafstand van Zhengzhou ligt namelijk een wonderschoon Unesco-natuurpark genaamd Wou Tai mountain, of iets dergelijks, maar wat dus verdacht veel op een Noors fjord lijkt. En meteen daarnaast liggen allemaal kolenenergiecentrales en smelterijen, maar dat even terzijde. Met mijn mede-expats, 2 Italianen en een Braziliaan en een Chinese chauffeuse die fantastisch met het Chinese verkeer wist om te gaan heb ik even kunnen genieten van een plek waar minder dan 200 Chinezen per vierkante meter verkeerden. Zie vooral de bijgevoegde foto’s.

Continue reading