Georgië en Armenië

Op vakantie zijn er vijf dingen belangrijk:
1. Hebben ze daar een beetje ok eten?
2. Hoe zijn de mensen?
3. Met wat voor taal moet je uit de voeten?
4. Wat valt er te zien?
5. Hoe staat het met het vervoer?
Daarom hierbij Georgië en Armenië, in vijf categorieën:
Kazbegi - Georgie

Kazbegi – Georgie

Eten:

De Churchkhela. Ook wel bekend onder de naam “Georgian Snickers”. Walnoten gehuld in wat ik alleen kan beschrijven als biologisch afbreekbaar plastic en een Churchkhela vertoont een verdachte gelijkenis met het eindresultaat van een lang constipatietraject. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het ons de hele week heeft gekost voordat we een Georgiër aantroffen die een Georgische Snicker at. Georgiërs specialiseren zich verder in Katchapuri, “kaastaarten”, verschillende variaties op het thema deeg+kaas. Ook eet men graag Kinkalis, in bouillon gekookte miniatuur bapao’s. Eigenlijk is het meestal toch te warm om te eten. Gelukkig is wijn in Georgië volksdrank nummer 1, en onze taxichauffeur in Tbilisi stopt dan ook even om zijn zelfgestookte wijn te laten proeven uit een colafles in de kofferbak.
Georgische snickers

Georgische Snickers

Continue reading

Grenada – Don’t you worry, about a thing

“Life is short” says my philosophically inclined taxi driver, who then proceeds to drive this point home by driving me home as fast as he possibly can. The hills of Grenada create a spectacular roller-coaster-like road surface, which gives plenty of interesting views of sloping jungle far below, high cliff sides along the road edge and ocean views right next to your window. This is further enhanced by Grenada being part of the Commonwealth, and hence everybody driving on the left side of the road. While we round sharp corners and simultaneously pass cars coming from the other direction I sometimes close my eyes and hope that the sign we pass promoting “Netherlands Insurance” is just a sign and not a sign.

Grenadiaansejungle

Continue reading

Grenada – Zeeschildpadden zoeken

Ze heeft de bouw van een miniatuurtank, in het rode licht van je lamp gloeien haar ogen op als de ogen van de Terminator en ze laat sporen in het zand achter als van een tractor. Haar hoofd heeft griezelig genoeg precies dezelfde dimensies en grootte als een mensenhoofd en als je 5 meter van haar vandaan op het strand zit terwijl ze haar nest camoufleert voel je de flipper telkens met een dreun neerkomen. Echt aaibaar zijn ze niet, zeeschildpadden. Toch geef ik Henk de zeeschildpad een aaitje over haar rug als ik haar getagd en een naam gegeven heb.

Seeing eye to eye

Continue reading

Apart

Midden in DC grijnst het drie meter hoge gezicht van Ahmadinejad me aan vanaf een voorbij rijdende bus. Even dacht ik aan een promotieactie van de Iraanse ambassade om de publieke opinie wat bij te stellen, maar bij nadere inspectie bleek het te gaan om een aanklacht tegen de hoeveelheid oliedollars die de VS uitgeeft. Sommige dingen zijn gewoon anders in dit land.

Continue reading

Gebabbel

Na een maand op slippers te hebben rondgelopen moest ik deze week toch echt weer mijn tenen in nette schoenen zien te krijgen. Na enig protest zijn ze er nu gelukkig weer aan gewend. Mijn tenen in hardloopschoenen stoppen was echter geen probleem en die schoenen vonden vanochtend hun weg naar Rock Creek National Park dat op 5 minuten van mijn huis ligt. Nogal een verschil met het Singelpark waar ik normaal mijn rondjes ren. In plaats van de Singel stroomt hier een wilde bergbeek en de oude stadswallen zijn vervangen door bos dat woest van de hellingen naar beneden groeit en bemoste rotsen. Wellicht valt dit te plaatsen in het kader dat alles groter is in Amerika?

Continue reading