Winter

Some people have got a fridge the size of a small room. I have got a fridge the size of several rooms. The kitchen, hallway, bedroom and bathroom, to be precise. Living in an apartment with single glazing and a lonely gas heater in the living room has predictable downsides in winter. The effect of this on the human physique is peculiar to say the least. With my frozen nose sticking out above the covers, or my feet copying the temperature of the icelike concrete bathroom floor, it’s creating such a big temperature difference with the rest of my body that the heat flow alone could be used as a novel way of generating energy.

Bert modelleert de ijsbloemen

Continue reading

Zoef

“Ik had iets meer de ontwikkelingslandsfeer verwacht,” hoorde ik mijn bezoek afgelopen zomer zeggen. Het is blijkbaar lastig een goede inschatting te maken van hoe het leven hier nou werkelijk is. Met mijn opmerking dat ik net terug kwam van Ikea desillusioneerde ik een andere vriend. En nou komt er weer een schokkende ontdekking; je kunt hier zelfs op wintersport. Afgelopen zondag zoefde ik op m’n snowboard de piste af. Op een uurtje afstand van Beijing ligt een miniatuurskigebiedje, Nanshan. Net alsof iemand een stukje Val Thorens heeft uitgehakt en in China neer gezet. Een stuk of 5 afdalingen, een paar liften en een handjevol kroegen. De sneeuw komt alleen wel uit een sneeuwkanon, want het regent dan wel sneeuwt heel weinig in het noorden van China. China schijnt het enige land te zijn waar je bij het skiën achter je moet kijken aangezien veel Chinezen ongehinderd door ervaring of lessen de eerste keer meteen de rode piste nemen. Maar als ze verdwaasd op de sneeuw liggen kun je er wel heel leuk omheen suizen op je snowboard. Waarna ik 50 meter verder zelf onderuit ga, want zo goed kan ik het ook weer niet.

Continue reading

Chillen in Zhengzhou

Hallo lieve mensen,

Ik heb al twee weken niet de binnenkant van een vliegtuig gezien, een record! En nou kan het op z’n tijd een beetje saai zijn in Zhengzhou, het is toch wel fijn om je een beetje thuis te maken, je koelkast te kunnen vullen en met mensen af te spreken zonder dat je rekening moet houden met je aanstaande vertrek naar Beijing. En met een volle koelkast kun je ook zelf koken dus ik ben mij helemaal aan het uitleven met normale maaltijden maken. Want als vegetariër krijg je hier in China continu hetzelfde voorgezet (ook enigszins te wijten aan mijn beperkte vocabulaire) en in de westerse restaurants (die ik hier inmiddels ook heb gevonden) is dat niet veel anders. En het kost een beetje moeite, maar zelfs in Zhengzhou is het mogelijk müsli, melk, boter, kaas en vooral brood te vinden. De groente en fruitafdeling is meestal niet echt je van het, maar op straat en bij fruitstalletjes valt genoeg te vinden. Al heb ik wel het knagende gevoel dat ik continu word afgezet.

Continue reading