Vakantie!

Chinezen weten wat vuurwerk afsteken is. We zitten nu al een week in het nieuwe jaar en nog is de voorraad niet uitgeput. Maar Chinees Nieuwjaar is dan ook hét feest van het jaar en iedereen gaat dan op vakantie. Ook Marije. Want ik was de kou en vervuiling van Beijing even goed zat. Dus zat ik vorige week dinsdag in het vliegtuig naar Kunming, beter bekend als Spring City. Een stad gelegen op 25 graden noorderbreedte en 2 km hoogte, welke combinatie ervoor zorgt dat het het hele jaar door voelt als lente. Samen met Rik uit Beijing en Ania uit Zhengzhou het Chinees Nieuwjaar ingeluid door heel veel wodka te drinken en gevaarlijk met vuurwerk te zwaaien. En natuurlijk onder een heerlijk zonnetje de sites rond Kunming bezocht. En als je toch in de buurt bent, kun je net zo goed Shangri-La bezoeken, was Rik en mijn mening. Dat blijkt namelijk in China te liggen, op 3200 meter hoogte. Helaas was daar weinig meer te merken van een warm zuidelijk klimaat al bestaat er gelukkig zoiets als Chinees lang ondergoed. Helaas alleen nog maar in het roze. Op de hotelkamer kon je de wolkjes uit je mond zien komen, dus dan ben ik niet echt modebewust meer.

Continue reading

Tiger Leaping Gorge

En we zitten weer in Zhengzhou. Wat een heen en weer gevlieg! Zeker als je vlucht gecancelled wordt en je dientengevolge pas om 1 uur ’s nachts op het vliegveld aankomt. Maar toen was ik wel in een heel erg melige bui en heb ik erg gelachen met de taxichauffeurs. Of meer om de taxichauffeurs dan. Ze hebben namelijk twee soorten taxi’s, de dure en de goedkope. Ik wilde een goedkope, want ook al mag ik het declareren vind ik dat toch een beetje zonde geld. Maar de goedkope die vooraan stond was onbezet. Ik langs de rij met taxi’s lopen op zoek naar een goedkope en al die mannetjes in pakjes in het Chinees tegen mij schreeuwen, eentje vond het zelf een goede deal om mij voor 150 (!) kwai naar mijn huis te brengen. En toen moest ik weer helemaal mee naar voren lopen, waar ze me weer op de taxi wezen die leeg was dus heb ik nog voorgesteld om zelf te gaan rijden. Weer heel veel Chinees geschreeuw en toen heb ik ze hartelijk uitgelachen en de bus van 15 kwai genomen. Enfin, je had er bij moeten zijn. Er is maar een manier om in China niet gillend gek te worden en dat is continu denken: “Niemand gaat mij hier in de stress jagen, en al helemaal geen Chinees.” Dus ook niet als je naar 4 verschillende balies wordt gestuurd omdat er iets mis is met je ticket en het eruit ziet alsof je vast zit in Kunming de dag voordat Golden Week begint (GW=heel China op de been en alle hotels vol).

Continue reading

Klik

De hele berg galmt ervan ” Yi, er, san”. Oftewel: “een, twee, drie”. En dan klik, weer een foto met een gletsjer op de achtergrond en een Chinees op de voorgrond. Voor mij als westerling lijkt het alsof een Chinees zijn vakantie thuis moet bewijzen door samen met de bezienswaardigheid op de foto te staan. En een lau wei (buitenlander) met krullen en een wit huidje hoort daar uiteraard ook bij. Ik denk dat ik een aardig centje had kunnen verdienen als ik geld gevraagd had voor elke keer dat ik moest poseren. Heel apart om te zien hoe iemand met de nieuwste digitale camera dolblij wordt van met mij op de foto gaan. Ik voelde me net een filmster.
Continue reading