Wat een week! Een toneelstuk in 3 bedrijven

De onverwachte kanten van Zhengzhou
Uit principe sla ik hard de deur van de taxi dicht die het waagt 10 kwai te vragen voor een ritje van 7. Hierbij volledig uit het oog verliezend dat de regen dreigt los te barsten en er bijna geen taxi te bekennen is. Toch iets te veel verchineest. Even later race ik met twee vrienden door de stad op zoek naar de locatie van de openingsceremonie van het Asia Arts Festival. In een stadion dat in Beijing niet zou misstaan blijken die avond 3 uur lang de grootste (en voor ons volledig onbekende) Chinese sterren op te treden. Zhengzhou heeft duidelijk zo zijn onverwachte kanten.
Flash forward naar de volgende dag waarin Marije in een spa dobbert waar visjes aan haar benen sabbelen. Ze knabbelen geduldig dode huidcellen weg, als je maar heel stil blijft liggen. Wat nog niet makkelijk is als er rond de 100 visjes aan je tenen zuigen.

Continue reading

Lampionnenfestival

Ik heb mijn jaarlijkse dosis zware metalen alweer binnengekregen. Op één avond. Vandaag bleek het namelijk het Lampionnen Festival te zijn en dat houdt in dat alles wat ik tot nu toe aan vuurwerk heb gezien op één avond in het niets verbleekt. Werkelijk iedereen, en dan vooral 4-jarige kinderen, loopt rond met duizendknallers en lawinepijlen. Chinezen doen niet aan halfzacht en op mijn appartementencomplex galmt het aan één stuk door tussen de flatgebouwen. Al twee keer zag ik vandaag een megapijl vlak boven de grond met een oorverdovende knal en hopelijk geen slachtoffers afgaan. Auto en scooteralarms kunnen de luchtdrukverplaatsing niet aan en blèren van alle kanten. En dan heb ik het nog niet over de vuurwerkshow van een half uur. Gouden regens, vuurvliegjes, alle kleuren, megaknallen en simpelweg zoveel glitters dat je mond er open van valt. En dan natuurlijk de vliegende lampionnen die overal in de lucht hangen. Samen met de Chinezen op straat stond ik kramp in mijn nek te krijgen. Voor mij geen Nederlands vuurwerk meer, je kunt zien dat ze hier het buskruit hebben uitgevonden. Dat wordt vanavond met oordopjes in slapen.

Continue reading

De dagelijkse gang van zaken

Mijn koffer tussen de bevroren fluimen door manoeuvrerend loop ik het station binnen. Met de trein van Zhengzhou naar Beijing kost 5 uur en 25 euro. Alleen hoe neem je de trein in een land waar niemand jouw taal spreekt en je de meeste bordjes niet kan lezen? Waar het bijna Chinees Nieuwjaar is en heel China op de been is naar huis, ouders of vakantiebestemming? Wanhopig kijken en veel xiexie (dank je) zeggen werkt het best, heb ik zo langzamerhand proefondervindelijk vastgesteld. Geslaagd voor opdracht 423 van het grote China-examen.

Continue reading

De rust en kalmte die China heet

Ik kan me voorstellen dat dit een enigszins verwarrende titel is voor iedereen die ook maar een beetje mijn weblog bijhoudt, maar toch is het zo. In China word je of heel rustig, of gek.
Neem bijvoorbeeld de bus. Deze rijdt niet op een vaste dienstregeling maar komt gewoon langs op het moment dat ie langskomt. Dat is volkomen onvoorspelbaar met als gevolg dat je je nooit hoeft te haasten. Je hoeft niet persé op een vaste tijd je laptop uit te zetten of vanwege een last minute telefoontje een stuk te rennen, dat heeft allemaal toch geen zin. Ook bij de bushalte is er geen frustratie. Bus net gemist? Geen idee! Is ie te laat? Geen idee! Fantastisch.

Continue reading

Chillen in Zhengzhou

Hallo lieve mensen,

Ik heb al twee weken niet de binnenkant van een vliegtuig gezien, een record! En nou kan het op z’n tijd een beetje saai zijn in Zhengzhou, het is toch wel fijn om je een beetje thuis te maken, je koelkast te kunnen vullen en met mensen af te spreken zonder dat je rekening moet houden met je aanstaande vertrek naar Beijing. En met een volle koelkast kun je ook zelf koken dus ik ben mij helemaal aan het uitleven met normale maaltijden maken. Want als vegetariër krijg je hier in China continu hetzelfde voorgezet (ook enigszins te wijten aan mijn beperkte vocabulaire) en in de westerse restaurants (die ik hier inmiddels ook heb gevonden) is dat niet veel anders. En het kost een beetje moeite, maar zelfs in Zhengzhou is het mogelijk müsli, melk, boter, kaas en vooral brood te vinden. De groente en fruitafdeling is meestal niet echt je van het, maar op straat en bij fruitstalletjes valt genoeg te vinden. Al heb ik wel het knagende gevoel dat ik continu word afgezet.

Continue reading